Klatka świnki morskiej w sezonie grzewczym: temperatura, przeciągi i suche powietrze

Świnka morska najlepiej czuje się w temperaturze 18-24°C, przy wilgotności powietrza około 40-60%, w miejscu bez przeciągów i z dala od kaloryfera. W sezonie grzewczym klatkę warto więc odsunąć co najmniej na metr od grzejnika, nie stawiać jej pod oknem uchylanym do wietrzenia ani na podłodze, gdzie ciągnie chłodem, a do pokoju dołożyć termometr z higrometrem. Te trzy rzeczy (miejsce, temperatura i wilgotność) decydują o tym, czy zwierzę przejdzie jesień i zimę bez kataru, biegunki i przegrzania.

Świnki nie mają możliwości ucieczki przed złymi warunkami. Pies przejdzie do chłodniejszego pokoju, kot położy się tam, gdzie mu wygodnie. Gryzoń zamknięty w klatce znosi dokładnie to, co mu zgotujemy, dlatego jesienne przestawienie klatki to jedna z ważniejszych czynności w całym roku opieki.

Bezpieczny zakres temperatur dla świnki morskiej

Świnki morskie pochodzą z andyjskich terenów o umiarkowanym klimacie i znacznie gorzej znoszą upał niż chłód. Mimo to gwałtowne wahania temperatury szkodzą im w obie strony. Orientacyjne zakresy wyglądają tak:

Temperatura w pomieszczeniu	Co to oznacza dla świnki
poniżej 15°C	ryzyko wychłodzenia, szczególnie u młodych, starszych i bezwłosych świnek
18-24°C	zakres optymalny, w którym zwierzę zachowuje się naturalnie
powyżej 26°C	początek dyskomfortu, przyspieszony oddech, apatia
powyżej 28-30°C	realne zagrożenie udarem cieplnym

Ważne są nie tylko same liczby, ale i różnice między dniem a nocą. Jeśli wieczorem grzejnik pracuje pełną mocą, a rano otwieramy okno na oścież, temperatura przy klatce potrafi skoczyć o kilka stopni w ciągu godziny. Takie skoki obciążają układ oddechowy bardziej niż stałe, lekko niższe ciepło. Osobnej uwagi wymagają świnki bezwłose, o których piszemy w tekście Świnka morska skinny: pielęgnacja skóry i termoregulacja. One tracą ciepło dużo szybciej i dla nich dolna granica komfortu leży wyżej.

Gdzie postawić klatkę jesienią i zimą

Miejsce, które latem było idealne, w październiku często przestaje się sprawdzać. Przy wyborze nowego stanowiska pomaga prosta lista zasad:

• Co najmniej metr od kaloryfera, kominka, pieca i farelki. Bok klatki zwrócony do grzejnika nagrzewa się, a ściółka przy nim przesycha i pyli.
• Nie pod oknem. Zimne powietrze przy wietrzeniu opada prosto na klatkę, a szyba w nocy wychładza otoczenie nawet przy zamkniętym oknie.
• Nie na podłodze. Przy podłodze jest zwykle o 2-3 stopnie chłodniej i ciągnie od drzwi. Najlepiej sprawdza się stabilny stolik lub regał na wysokości 60-90 cm.
• Nie w przejściu i nie przy drzwiach balkonowych. Każde otwarcie drzwi to podmuch, a świnki są wrażliwe na przeciągi.
• Nie na parapecie i nie w pełnym słońcu. Jesienne słońce wydaje się łagodne, ale za szybą potrafi przegrzać klatkę w pół godziny.

Prosty test na przeciąg: zapalona świeczka albo cienka kartka papieru zawieszona na wysokości klatki. Jeśli płomień lub kartka wyraźnie się odchylają, miejsce odpada. Termometr z higrometrem warto postawić tuż przy klatce, a nie na drugim końcu pokoju, bo tam odczyt bywa zupełnie inny.

Wietrzenie pokoju bez szkody dla zwierzęcia

Wietrzyć trzeba, bo w zamkniętym pomieszczeniu szybko gromadzi się amoniak z moczu, a świnki mają delikatne drogi oddechowe. Chodzi tylko o to, by zrobić to z głową. Najlepiej sprawdza się krótkie, intensywne wietrzenie przez 5-10 minut zamiast okna uchylonego na kilka godzin. Na ten czas klatkę można przykryć z jednej strony lekkim kocem (nigdy szczelnie) albo przenieść zwierzęta do transportera w innym pokoju.

Jeżeli w pokoju czuć amoniak już po dwóch dniach od sprzątania, to sygnał, że ściółka jest za płytka albo sprzątamy za rzadko. W sezonie grzewczym zapach nasila się szybciej, bo ciepło przyspiesza rozkład moczu. Częstsza wymiana mokrych rogów kuwety pomaga bardziej niż dłuższe wietrzenie.

Suche powietrze z kaloryferów i jak mu zaradzić

Gdy ruszy ogrzewanie, wilgotność w mieszkaniu spada nieraz do 25-30%. Dla świnki to podrażnione śluzówki, suche oczy i większa podatność na infekcje. Drugi problem to pył: suche siano i trociny pylą znacznie mocniej niż latem. Co pomaga:

1. Nawilżacz powietrza ustawiony w pokoju, ale nie bezpośrednio przy klatce, tak by mgiełka nie moczyła ściółki.
2. Siano dobrej jakości, możliwie mało pylące, trzymane w przewiewnym worku, a nie w foliowej torbie przy grzejniku.
3. Ściółka niepyląca (pellet lniany, konopny albo podkłady tekstylne) zamiast drobnych trocin.
4. Regularne czyszczenie poidełka, bo w ciepłym pomieszczeniu woda szybciej się nagrzewa i zarasta osadem.

Nie ma potrzeby zawieszać na klatce mokrych ręczników ani stawiać w niej misek z wodą dla nawilżenia. Wilgotna ściółka sprzyja grzybom i odparzeniom łap, więc taki domowy sposób szkodzi bardziej, niż pomaga.

Dieta i dodatkowe ciepło w chłodne miesiące

Zdrowa świnka w ogrzewanym mieszkaniu nie potrzebuje mat grzewczych. Wystarczy domek z drewna lub tkaniny, gruba warstwa siana, w którą może się zakopać, i polarowy tunel. Jeśli w domu bywa naprawdę zimno, na przykład w starym budownictwie albo przy wyjeździe na weekend z przykręconym ogrzewaniem, można rozważyć podkładkę grzewczą z regulacją. Musi być wtedy przykryta materiałem i zajmować najwyżej część podłogi klatki, żeby zwierzę mogło od niej odejść. Szczegóły ustawień opisaliśmy w tekście o tym, jak działają podkładki grzewcze ze sterowaniem temperaturą legowisk.

Jesienią i zimą trudniej o świeże zioła i trawę, a świnka sama nie wytwarza witaminy C. Warto więc pilnować jej codziennej porcji: papryka, natka pietruszki, jarmuż i liście cykorii są dostępne przez cały rok. Więcej o dawkach i suplementach znajdziesz w artykule Świnka morska: żywienie i suplementacja witaminy C. Niedobór tej witaminy osłabia odporność dokładnie wtedy, gdy suche powietrze i przeciągi najmocniej obciążają drogi oddechowe.

Objawy, przy których trzeba jechać do weterynarza

Przeziębienie u świnki morskiej łatwo przeoczyć, a potrafi w kilka dni przejść w zapalenie płuc. Do lekarza weterynarii, najlepiej takiego, który zajmuje się gryzoniami, trzeba się wybrać, gdy pojawi się:

• wydzielina z nosa lub oczu, kichanie dłużej niż przez dzień,
• świszczący, przyspieszony lub głośny oddech,
• niechęć do jedzenia, nawet do ulubionych warzyw,
• siedzenie w kącie z nastroszoną sierścią,
• w przypadku przegrzania: leżenie na boku, ślinienie się, bardzo szybki oddech.

Świnka, która przestaje jeść, nie powinna czekać do rana. Ich układ pokarmowy musi pracować bez przerwy, a kilkanaście godzin bez jedzenia potrafi wywołać groźne zaburzenia. Dobrze ustawiona klatka, stała temperatura i wilgotne, ale nie mokre otoczenie sprawiają, że takich wizyt w sezonie grzewczym zwykle udaje się uniknąć.